1972-1984 Porsche 911 Onarımı

G-Serisi 911 dönemi, Porsche'nin yüksek devirli, magnezyum bloklu yarış motorlarından, giderek katılaşan küresel emisyon ve güvenlik standartlarını karşılamak üzere tasarlanmış yüksek torklu, dayanıklı alüminyum ünitelere geçişiyle tanımlanır.

• Darbe Tamponları: Bu dönemin belirleyici görsel özelliği, gövde rengindeki tamponların siyah kauçuk "körüklerle" entegrasyonuydu. Bunlar, ABD pazarı için bir gereklilik olan ve gövdeye zarar vermeden 5 mph hızındaki bir darbeye dayanabilen hidrolik amortisörler üzerine monte edilmişti.
• Galvanizli Çelik: 1976'dan itibaren Porsche, tüm gövde iskeleti için sıcak daldırma galvanizli çelik kullanan ilk üretici oldu. Bu, aracın paslanmaya karşı direncini önemli ölçüde artırdı; G-Serisi modellerinin günümüzde daha önceki "uzun kaputlu" versiyonlardan çok daha yaygın olmasının nedeni budur.

Bu dönemdeki motorlar, "2.4L" döneminden uzaklaşarak daha büyük ve daha güvenilir bloklara doğru üç ana silindir hacminden geçiş yaptı.

• Güç Çıkışı: 150 hp ile 175 hp arası (standart modeller); 210 hp (Carrera RS/MFI modelleri).
• Mühendislik: Bu motorlar magnezyum krank karteri kullanıyordu. ABD'de emisyon için kullanılan termal reaktörler ciddi ısı birikmesine neden oluyordu, bu da genellikle silindir saplamalarının yerinden çıkmasına ve karterlerin yamulmasına yol açıyordu.
• Yakıt Sistemi: Soğuk çalıştırmayı ve emisyonları iyileştiren ancak üst seviye güç için önceki mekanik yakıt enjeksiyonundan (MFI) daha az "ayarlanabilir" olan Bosch K-Jetronic (CIS) sistemine geçildi.

• Güç Çıkışı: 180 hp (ABD) ile 204 hp (Geç dönem Avrupa) arası.
• Mühendislik: Bu, "kurşun geçirmez" 911 motoru olarak kabul edilir. Porsche, magnezyum versiyona göre çok daha ağır ve dayanıklı olan döküm alüminyum krank karterine geçti. Isıyı yönetmek için daha büyük fan ve 11 kanatlı bir alternatör kullandı.
• Şanzıman: Porsche tasarımı senkromeç sistemi kullanan 915 5 ileri manuel şanzımanla eşleştirildi.

• Güç Çıkışı: 207 hp (ABD/Katalitik) ile 231 hp (Avrupa) arası.
• Mühendislik: Mekanik CIS sisteminin yerini alan, hem yakıtı hem de ateşlemeyi kontrol eden tamamen elektronik Bosch Motronic (DME) motor yönetim sistemi tanıtıldı. Bu, daha yüksek sıkıştırma (Avrupa modelleri için 10.3:1) ve daha iyi yakıt verimliliği sağladı.

• Kuru Karter Kapasitesi: G-Serisi, yaklaşık 11 ila 13 litre (quart) seviyesinde muazzam bir yağ kapasitesini korudu.
• Yağ Soğutma: İlk 2.7L modellerde genellikle ön yağ soğutucuları bulunmazken, 3.0L SC ve 3.2L Carrera, yüksek hızlı otoban sürüşlerinde veya yoğun trafikte yağ sıcaklığını korumak için çamurluk içine monte edilmiş pirinç borulu soğutucuları (ve daha sonra elektrikli fanlı "radyatör tipi" soğutucuları) devreye aldı.

• 3.0L Turbo (1975–1977): Tek bir KKK turboşarj kullanarak 260 hp güç üretti. Ara soğutucusu (intercooler) yoktu, bu da onu ciddi ısıya ve agresif "turbo boşluğuna" eğilimli hale getiriyordu.
• 3.3L Turbo (1978+): 3299cc hacmindeydi ve ikonik "çay tepsisi" arka spoylerin altına monte edilmiş hava-hava tipi bir ara soğutucu eklenmişti. Bu, çıkış gücünü 300 hp'ye yükseltti ve emme havası sıcaklıklarını düşürerek motor ömrünü önemli ölçüde artırdı.