LP Plak Onarımı

LP plak, temel olarak 1950'lerden 1980'lere kadar kullanılan analog bir ses kayıt formatıdır. LP plaklar, binalardaki borularla aynı malzeme olan PVC'den yapılmış 10 veya 12 inç çapında diskler olarak üretilir. PVC, "polivinil klorür" ifadesinin kısaltması olduğu için insanlar LP plaklara genellikle vinil plak derler. Her vinil disk, müziği yüzeyindeki uzun bir spiral yiv (kanal) içine kodlayarak çalışır; bir pikap, iğnesini bu yive yerleştirir ve disk dönerken iğnenin ileri geri hareketini kullanarak kodlanmış sesi belirler. Yivler diskin her iki tarafına da basılır, bu nedenle tam bir albümü dinlemek diski çevirmeyi gerektirir.

Vinil LP plaklardan önce müzik diskleri, lak böcekleri tarafından üretilen sert bir reçine olan şellaktan yapılırdı. Bu eski plaklar için kullanılan pikaplar, diskleri dakikada 78 devir (rpm) hızında döndürürdü. 78'lik olarak adlandırılan bu plaklardaki yivler birbirinden uzak olduğu için, bir plak taraf başına sadece beş dakikalık müzik alabiliyordu. Buna karşılık, LP plaklar birbirine yakın mikro yivleri ve 33 1/3 devir dönme hızları sayesinde taraf başına yaklaşık 23 dakikalık müzik alabilir. Plak teknolojisindeki bu gelişmeler göz önüne alındığında, disklere "uzun çalar plak" anlamına gelen LP plak adı verildi.

Bazı tekliler ve iki/üç şarkılık diskler (EP veya "uzeniş çalarlı diskler" olarak adlandırılır), 45 devir hızında çalınan 7 inçlik viniller olarak piyasaya sürülmüştür. 45'likler genellikle müzik kutularında kullanılırdı ve bazen bir sanatçı daha kısa bir mini albüm yapmak istediğinde tercih edilirdi.

Plaklar, iğne tarafından gürültü ve cızırtı olarak algılanan çizilmelere ve toza karşı savunmasızdır. Plaklarınızı temizlemek için bu sayfadaki kılavuzları kullanın. Aşırı ısı, plakların bükülmesine neden olabilir; bu da iğnenin bükülmüş plakta yukarı aşağı hareket etmesiyle müziğinizde perde dalgalanmalarına yol açar.

Wikipedia'da LP plak

Wikipedia'da Extended play

Wikipedia'da Fonograf plağı