Anakart Seçimi

Bir anakartın belirli bir sistemi yükseltmeye uygun olup olmadığını iki temel özellik belirler:

Bir anakartın form faktörü; fiziksel boyutunu, montaj deliği konumlarını ve anakartın belirli bir kasaya sığıp sığmayacağını belirleyen diğer faktörleri tanımlar. 1995'ten beri üretilen bilgisayarların büyük çoğunluğu, tam ATX olarak da adlandırılan ATX form faktörü veya ATX olarak da adlandırılan microATX form faktörü kullanır. Bir microATX anakart, microATX kasaya veya ATX kasaya sığar; bir ATX anakart ise sadece ATX kasaya sığar. Şekil 4-2, solda tipik bir microATX anakartı, sağda ise daha büyük bir ATX anakartı göstermektedir.

Eğer mevcut kasanız ATX veya microATX anakartları kabul ediyorsa ve uyumlu bir güç kaynağına sahipse, anakart yükseltmesi eski anakartı çıkarıp yenisiyle değiştirmekten ibaret basit bir işlemdir. Ne yazık ki, bazı sistemler (özellikle ucuz, kitle pazarına yönelik birimler) standart olmayan özel anakartlar ve/veya güç kaynakları kullanır. Böyle bir sistemdeki anakart arızalanırsa, o sistem hurdaya çıkmaktan başka bir işe yaramaz. İşlemciyi, belleği, sürücüleri ve diğer çevre birimlerini kurtarabilirsiniz, ancak kasa ve anakart kullanılamaz durumdadır.

Şekil 4-2: Tipik microATX (solda) ve ATX anakartlar

A İYİYSE, B DAHA İYİ OLMALIDIR

2004 yılında Intel, BTX (Balanced Technology eXtended) adı verilen yeni bir form faktörüne dayalı anakartlar göndermeye başladı. BTX, ATX'in bir türevi olmasına rağmen, BTX kasalar ve anakartlar fiziksel olarak ATX bileşenleriyle uyumsuzdur. Intel, BTX'in pazarı kasıp kavuracağını umuyordu, ancak 2006'nın başları itibarıyla BTX, PC pazarında sadece çok küçük bir yer edinebildi.

BTX, çözümden ziyade sorun arayan bir çözüm olabilir. BTX'in orijinal amacı, soğutmayı azaltılmış bir gürültü seviyesinde iyileştirmekti: bazıları 130W tüketen Intel Pentium 4 işlemcilerin çok yüksek ısı üretimi göz önüne alındığında bu gerekli bir iyileştirmeydi. Artık Intel işlemci üretimini 20W kadar az tüketen düşük güçlü çekirdeklere kaydırdığına göre, BTX'e olan gerçek ihtiyaç artık kalmamıştır.

Değdiğinden Daha Fazla Sorun

Pratik amaçlarla, bir sokete uyacak şekilde tasarlanmış bir işlemci, başka bir soket türüne takılamaz. Bir işlemci türünü başka bir soket türüne zorlamak için (örneğin, bir Socket 479 Pentium M işlemciyi bir Socket 478 anakarta) soket adaptörleri mevcuttur, ancak bu tür adaptörlerin genellikle uyumluluk sorunları vardır. Soket adaptörlerinden kaçınmanızı öneririz.

Modern işlemciler, anakarta işlemci soketi aracılığıyla bağlanır. İşlemcinin, işlemci soketindeki eşleşen deliklere giren yüzlerce pinden oluşan bir dizisi vardır. Şekil 4-3, bir Intel Pentium 4 veya Celeron işlemciyi kabul eden mPGA478 soketi, yani tipik bir işlemci soketini göstermektedir. Diğer işlemci türlerini kabul etmek üzere tasarlanmış soketler görünüş olarak benzerdir, ancak farklı sayıda ve düzenlemede deliklere sahiptir.

Şekil 4-3: Tipik bir işlemci soketi

Güncel işlemci soketlerinin çoğu, işlemciyi sokete sabitlemek için bir ZIF kolu (Sıfır Yerleştirme Kuvveti kolu) kullanır. Soketin sağ kenarında görülebilen bu kol, işlemciyi takmak için kaldırılır. Kolu kaldırmak soketin içindeki sıkıştırma kuvvetini ortadan kaldırır ve işlemcinin baskı uygulamadan yerine yerleştirilmesini sağlar. İşlemci sokete oturduktan sonra, ZIF kolunu indirmek işlemciyi yerine kenetler ve işlemci pinleri ile soket kontakları arasında iyi bir elektriksel temas sağlar.

Soketinizi Tanımlayın

Güncel anakartınız tarafından kullanılan soket tipini belgeleri kontrol ederek, anakart model numarasını İnternet'te aratarak veya Everest (http://www.lavalys.com) ya da SiSoft Sandra (http://www.sisoftware.net) gibi bir tanı aracı çalıştırarak tanımlayabilirsiniz. Ayrıca, işlemci soğutucusunu ve belki de işlemcinin kendisini çıkarmanızı gerektirecek olsa da, soketin kendisini inceleyerek soket tipini şüpheye yer bırakmayacak şekilde tanımlayabilirsiniz.

ERKEK SOKET, DİŞİ İŞLEMCI

Intel Socket 775, modern işlemci soketleri arasında istisnadır. Socket 775, pinleri sokete koyup delikleri işlemciye koyarak, erkek işlemci ve dişi soket şeklindeki olağan düzeni tersine çevirir. Socket 775 ayrıca ZIF kolunu da ortadan kaldırır ve işlemciyi sokette sabitlemek için farklı bir sıkıştırma düzeni kullanır.

Tablo 4-1, son sistemlerde kullanılan işlemci soketlerini listeler. Slot A, Slot 1 ve Socket 423 gibi eski (obsolete) olarak listelenen işlemci soketlerine dayalı sistemler pratik olarak yükseltilemez, çünkü bu soketlerle uyumlu anakartlar ve/veya işlemciler artık kolayca bulunamamaktadır. Bununla, hem anakartı hem de işlemciyi değiştirmediğiniz sürece anakartı ve işlemciyi yükseltmenin pratik olmadığını kastediyoruz; bu tür sistemlere daha fazla bellek takmak, sürücüleri değiştirmek ve başka yükseltmeler yapmak hala mümkündür.

Tablo 4-1: İşlemci soket tipleri

Soket A, 478 ve 754 gibi eskimiş (obsolescent) olarak listelediğimiz soketlerden birini kullanan sistemler, oldukça iyi yükseltme adaylarıdır. Eskimiş işlemci soketleri için işlemciler ve anakartlar artık aktif olarak geliştirilmese de, bu soketleri kullanan anakartlar kolayca bulunabilir ve muhtemelen bir süre daha bulunmaya devam edecektir; tıpkı bu sistemlere uyacak işlemciler gibi.

Eskisi İçin Yeni Lambalar

Daha eski bir işlemciyi daha yeni bir anakarta takmak nadiren sorun çıkarır, ancak eski işlemcinizin yeni anakart tarafından desteklendiğinin açıkça listelendiğini (anakart revizyon seviyesini dikkate alarak) her zaman doğrulamalısınız. Daha yeni bir işlemciyi daha eski bir anakarta takmak sorunlu olabilir, çünkü daha yeni ve daha hızlı işlemci, anakartın sağlamak üzere tasarlandığından daha fazla akım çekebilir.

SOKET TİPİ ÖNEMLİ OLMADIĞINDA

Elbette, sadece anakartı değil, işlemciyi ve belki belleği de değiştirmeyi planlıyorsanız, mevcut anakart ve işlemci tarafından kullanılan soket tipi önemsizdir. İhtiyaçlarınıza ve bütçenize uyacak en iyi işlemciyi ve uyumlu anakartı seçebilirsiniz.

Sistemi anakart kontrol ettiği için, birini dikkatlice seçmek faydalıdır. Seçtiğiniz anakart; hangi işlemcilerin desteklendiğini, sistemin ne kadar ve ne tür bellek kullanabileceğini, ne tür ekran kartlarının takılabileceğini, iletişim portlarının hızını ve diğer birçok temel sistem özelliğini belirler. Temel olan doğru form faktörünü ve işlemci soketini seçmenin yanı sıra, bir anakart seçerken aşağıdaki kılavuzları kullanın:

Çipset, işlemci için bir idari asistan gibi hareket eder. Ne girip ne çıktığını yönetir ve işlemcinin hesaplama yapmasını mümkün kılan tüm yan işlevleri halleder.

Çipset, hangi işlemcilerin ve bellek türlerinin desteklendiğini ve anakartın AGP veya PCI Express olmak üzere iki ekran kartı standardından hangisini desteklediğini belirler. Çipset ayrıca USB 2.0, Serial ATA, FireWire, video, ses ve ağ gibi hangi gömülü özelliklerin mevcut olduğunu da belirler. Çipsetler performans, özellikler, uyumluluk ve kararlılık açısından büyük ölçüde değişir. Tablo 4-2, soket tipine göre önerdiğimiz çipsetleri listeler.

Tablo 4-2: Soket tipine göre önerilen çipsetler

• Arızalı bir anakartı değiştiriyorsanız ve mevcut işlemcinizi kullanmayı planlıyorsanız, doğru soket tipine sahip ve önerilen çipsetlerden birini kullanan bir anakart seçin. Mevcut belleğiniz ve/veya ekran kartınız kurtarılmaya değerse, bunları değerlendirdiğiniz yeni anakartlarla uyumluluğunu da hesaba katın.
  • Yeni bir AMD işlemci alıyorsanız, bir Socket 939 nForce3 anakart (AGP video için) veya nForce4 anakart (PCI Express video için) seçin.
  • Yeni bir Intel işlemci alıyorsanız, takmayı planladığınız ekran kartı türünü destekleyen Intel 945 veya 955 serisi çipset kullanan bir Socket 775 anakart seçin.

AMD ve Intel işlemciler için çipsetler VIA ve SiS gibi diğer birkaç şirket tarafından da üretilmektedir, ancak bu alternatif çipsetlerin performansının ve uyumluluğunun beklentilerin altında kaldığını gördük. Intel ve NVIDIA çipsetlerine dayalı anakartlar, alternatif çipsetlere dayalı olanlardan biraz daha pahalıdır, ancak küçük ek maliyete kesinlikle değer.

Kötü Aşçılar İyi Malzemeleri Mahveder

Kötü bir çipsetle iyi bir anakart yapmak imkansız olsa da, iyi bir çipsetle kötü bir anakart yapmak oldukça mümkündür. Intel işlemciler için Intel veya ASUS anakartları, AMD işlemciler için ise ASUS anakartları kullanıyor ve öneriyoruz.

Bir anakartın belirli bir işlemciyi desteklediğini iddia etmesi, o işlemci ailesinin tüm üyelerini desteklediği anlamına gelmez. Örneğin, bazı anakartlar Pentium 4 işlemciyi destekler, ancak sadece daha yavaş modelleri. Diğer anakartlar hızlı Pentium 4'leri destekler, ancak daha yavaş Pentium 4'leri veya Celeron'ları desteklemez. Benzer şekilde, bazı anakartlar 200, 266 veya 333 MHz FSB'li Athlon'u destekler, ancak 400 MHz FSB'li olanı desteklemez.

Ron Morse'dan Tavsiye

En son anakart revizyon sürümünü talep etmek için daha da iyi bir neden var: kullanılan bileşenlerdeki ince mühendislik değişiklikleri, kart düzeni veya diğer mühendislik faktörleri, erken üretim serilerinden bildirilen sorunlara dayalı olarak üretime "eklenebilir". Bunlar genellikle ince şeylerdir. Bunları, tekrarlayan bir sorun nedeniyle müşteri desteğini sürekli rahatsız ettiğinizde, aniden birimi değiştirmeyi kabul ettiklerinde ve yeni olanın başka türlü aynı olan sistemde kusursuz çalıştığını gördüğünüzde fark edersiniz. Bunun çok sık olduğuna eminim. ATI RADEON 9700 Pro ekran kartları bunun birinci sınıf bir örneğidir, Tyan 1840 serisi anakartlar ise bir başkası.

YAKLAŞIK OLMAK YETERLİ DEĞİLDİR

Satın almadan önce anakartın kullanmayı planladığınız tam işlemciyi desteklediğinden emin olun. Bunu yapmak için, anakart üreticisinin web sitesini ziyaret edin ve kullanmayı planladığınız tam anakart için "desteklenen işlemciler" sayfasını arayın. Anakart üreticilerinin genellikle aynı model numarasına sahip revize edilmiş modelleri "üretim sürecine dahil ettiğini" (slipstream) ve desteklenen işlemciler listesinin neredeyse her zaman mevcut anakart revizyonunu kullandığınızı varsaydığını unutmayın. Çok sık olarak, daha eski bir revizyon, daha sonraki bir revizyonun desteklediği işlemci modellerinin veya hızlarının tamamını desteklemez. Bir anakart satın alırken, mevcut en son revizyonu aldığınızdan emin olun.

Şu anda ihtiyaç duyduğunuz ve kartın ömrü boyunca ihtiyaç duyacağınızı tahmin ettiğiniz ayarları en azından destekleyen bir anakart seçin. Örneğin, başlangıçta mevcut bir 400 MHz FSB Socket 478 Celeron takıyor olsanız bile, 533 ve 800 MHz FSB hızlarını kullanan Pentium 4 işlemcileri de destekleyen bir anakart seçin. Benzer şekilde, başlangıçta eski bir 266 MHz FSB Athlon takıyor olsanız bile, 200, 266, 333 ve 400 MHz'lik tam Athlon FSB hız aralığını destekleyen bir anakart seçin. İdeal olarak küçük artışlarla tam bir ana veri yolu hızı aralığı sunan kartlar, daha sonra işlemciyi yükseltmeye karar verirseniz size en fazla esnekliği sağlar.

Satın aldığınız herhangi bir anakart güncel bellek modüllerini, yani PC3200 DDR-SDRAM veya DDR2 DIMM'leri desteklemelidir. Bir anakartın ne kadar belleği desteklediği hakkında varsayımlarda bulunmayın. Bir anakartın belirli sayıda bellek yuvası vardır ve belgeler belirli bir boyuta kadar bellek modüllerini kabul ettiğini belirtebilir, ancak bu mutlaka desteklenen en büyük modülü tüm bellek yuvalarına takabileceğiniz anlamına gelmez. Örneğin, bir anakartın dört bellek yuvası olabilir ve 512 MB DIMM'leri kabul edebilir, ancak dört yuvanın tamamını ancak 256 MB DIMM'ler takarsanız kullanabileceğinizi görebilirsiniz. Bellek hızı da devreye girebilir. Örneğin, belirli bir anakart üç veya dört adet PC2700 modülünü destekleyebilir, ancak sadece iki adet PC3200 modülünü destekleyebilir.

Genel amaçlı bir sistem için 1 GB RAM desteği kabul edilebilir. Profesyonel grafik, veritabanı yönetimi veya karmaşık bilimsel hesaplamalar gibi bellek yoğun görevler için kullanılacak bir sistem için, anakartın en az 2 GB RAM desteklediğinden emin olun.

Kullanılmayan ile Kullanılamaz Arasındaki Fark

Kullanılabilir tüm bellek yuvalarını kullanabileceğinizi varsaymayın. Örneğin, birçok eski Socket 754 Athlon 64 anakartı üç veya hatta dört DIMM yuvası sağladı, ancak bu modüllerin boyutu veya hızı ne olursa olsun gerçekte sadece iki bellek modülünü güvenilir bir şekilde destekleyebiliyordu. Ayrıca, tüm anakartlar, yeterli bellek yuvası olsa bile, çipsetin kendisinin desteklediği bellek miktarının tamamını desteklemez. Her zaman belirli bir anakartın tam olarak hangi bellek boyutu, türü ve hız kombinasyonlarını desteklediğini belirleyin.

KÜÇÜK TASARRUF YAPARKEN BÜYÜK ZARAR ETMEYİN

Eski anakartınızdaki mevcut belleği taşımanıza izin veren yeni bir anakart bulabilseniz de, bu eski bellek güncel (yani PC3200 DDR-SDRAM veya DDR2-SDRAM) olmadığı sürece bunu yapmak genellikle iyi bir fikir değildir. Bellek ucuzdur ve yeni bir anakart satın alma kararını, nispeten az miktarda eski, yavaş ve ucuz belleği kurtarma yeteneğine dayandırmanın pek bir anlamı yoktur.

Anakartlar, ekran kartı için sağladıkları hükümler bakımından farklılık gösterir. Bazı anakartlar gömülü bir ekran kartı sağlar ve ayrı bir ekran kartı takmak için hiçbir hüküm sağlamaz. Diğer anakartlar gömülü ekran kartı sağlar, ancak aynı zamanda bağımsız bir AGP veya PCI Express ekran kartını kabul eden özel bir genişletme yuvası da sağlar. Yine diğer anakartlar gömülü ekran kartı sağlamaz, sadece ayrı bir ekran kartını kabul eden bir AGP veya PCI Express yuvası sağlar. Gömülü ekran kartının ihtiyaçlarınız için yeterli olduğunu düşünseniz bile, ilk anakart türünden kaçınmanızı öneririz.

Bir anakart seçmeden önce, mevcut olan belgeleri ve desteğin yanı sıra, mevcut BIOS ve sürücü güncellemelerini kontrol edin. Bazı insanlar, birçok yaması ve güncellemesi olan bir anakartın kötü bir anakart olması gerektiğini düşünür. Bu doğru değildir. Sık yama ve güncelleme sürümleri, üreticinin desteği ciddiye aldığını gösterir. Arkadaşlara ve müşterilere, anakartı destekleyen web sitesinin kalitesine büyük önem vermelerini ve hatta satın alma kararlarını buna dayandırmalarını öneriyoruz. İyi anakart destek sitelerine örnek olarak Intel (http://www.intel.com/design/motherbd/) veya ASUS (http://www.asus.com/us/support) sitelerini ziyaret edin.

Üreticiler, ürettikleri anakartların kalitesi açısından büyük ölçüde farklılık gösterir. Intel ve ASUS gibi bazı üreticiler sadece birinci sınıf anakartlar üretir. (Bu nedenle, Intel işlemciler için Intel veya ASUS anakartlarını, AMD işlemciler için ise ASUS anakartlarını kullanmayı şiddetle tercih ediyoruz.) Diğer üreticiler değişken kalitede anakartlar üretir; bazıları iyi, bazıları o kadar iyi değildir. Yine diğer üreticiler sadece çöp üretir.

Yukarıdaki sorunlar, bir anakart seçerken her zaman önemlidir. Ancak akılda tutulması gereken daha birçok anakart özelliği vardır. Bunlardan bazıları bazı kullanıcılar için kritik olabilir, diğerleri için ise pek bir önemi olmayabilir. Bu özellikler şunları içerir:

Her anakart genişletme yuvaları sağlar, ancak anakartlar kaç yuva sağladıkları ve bunların türleri konusunda farklılık gösterir:

PCI (Peripheral Component Interconnect) yuvaları, on yıldan fazla bir süredir standart genişletme yuvası türü olmuştur. PCI yuvaları, bir sisteme çeşitli özellikler ekleyen LAN adaptörleri, ses kartları vb. gibi genişletme kartlarını kabul eder. PCI yuvaları 32-bit ve 64-bit sürümlerde mevcuttur, ancak 64-bit PCI yuvaları genellikle sadece sunucu anakartlarında bulunur.

Bir anakartın sıfır, bir veya iki adet özel ekran kartı yuvası olabilir. Bir ekran kartı yuvası mevcutsa, bunlar AGP veya PCI Express (PCIe) olabilir; bunlar uyumsuzdur ancak aynı amaca hizmet eder. Ekran kartı yuvasının türü, takabileceğiniz ekran kartının türünü belirler. AGP ekran kartları hala popülerdir ve yaygın olarak bulunur, ancak PCI Express hızla baskın ekran kartı yuvası standardı haline gelmektedir. Sadece kurtarmaya değer bir AGP adaptörünüz varsa AGP anakart satın alın. Aksi takdirde, gömülü ekran kartı olsun veya olmasın, bir PCI Express x16 ekran kartı yuvası sağlayan bir anakart satın alın. Gömülü ekran kartı sağlayan ancak ayrı bir ekran kartı yuvası olmayan hiçbir anakartı satın almayın.

Bir PCI Express x16 ekran kartı yuvasına sahip birçok anakart, genellikle bir veya iki PCI genişletme yuvasının yerine, ancak bazen bunlara ek olarak bir veya daha fazla PCI Express x1 genel amaçlı genişletme yuvası da sağlar. Yakın gelecek için, PCI Express x1 yuvaları nispeten yararsızdır, çünkü bunlara uyan çok az genişletme kartı vardır. Ancak, PCI Express x16 ekran kartları AGP'ye giderek daha fazla hakim oldukça, PCI'ın da yavaş yavaş ortadan kalkması ve PCI Express x1 genişletme kartlarının daha yaygın hale gelmesi muhtemeldir.

ATX AGP anakartları genellikle beş veya altı PCI yuvası sağlar. ATX PCIe anakartları genellikle bir veya iki PCI yuvasının yerine bir veya iki PCIe x1 yuvası koyar. Her iki türün microATX anakartı genellikle tam ATX anakarttan iki veya üç daha az yuva sağlar. Yıllar önce, birçok PC'nin tüm veya neredeyse tüm yuvaları doluydu. Günümüzde, anakartlara entegre edilmiş bu kadar çok işlevle, en fazla bir veya iki yuvası dolu PC'ler görmek yaygındır, bu nedenle mevcut yuva sayısı eskisine göre çok daha az önemlidir. Yine de istediğiniz türde yuvalara sahip olmak önemlidir.

Aynı anakart genellikle bir OEM ürünü ve bir perakende kutulu ürün olarak mevcuttur. (Aslında, her iki ambalaj türü de perakende kanallarında satılmaktadır.) Anakart her iki durumda da aynı veya çok benzerdir, ancak farklılıklar vardır. Örneğin, OEM sürümü sadece bir yıllık garantiye sahip olabilirken, aynı anakartın perakende kutulu sürümü üç yıllık garantiye sahiptir. Ayrıca, perakende kutulu sürüm genellikle kablolar, adaptörler, bir kasa etiketi, bir kurulum CD'si ve OEM ürününe dahil edilmeyen benzer küçük parçaları içerir. Genel olarak, 10 dolardan fazla bir fark yoksa perakende kutulu sürümü satın almanızı öneririz. Aksi takdirde, OEM sürümünü satın alın. OEM sürümüne dahil edilmeyen kurulum CD'sini ve diğer yazılımları indirebilirsiniz.

BİR TEMA ÜZERİNE VARYASYONLAR

OEM ve perakende kutulu anakartlar arasında gerçek üründe farklılıklar olabilir. Örneğin, Intel genellikle, küçük şekillerde (kart rengi gibi) ve daha önemli şekillerde (gömülü ağ adaptörünün hızı, FireWire desteğinin dahil olup olmadığı gibi) farklılık gösterebilen üç ila altı anakart varyantı üretir. Bu varyantların bazıları hem OEM hem de perakende kutulu formlarda mevcuttur, diğerleri ise sadece bir formda mevcuttur. Bazı varyantlar bireysel alıcılar için mevcut değildir. Bunlar sadece Intel'in "dökme ambalaj" (bulk packaging) dediği şekilde satılır, bu da minimum siparişin bir palet yükü olduğu anlamına gelir. Sadece büyük sistem üreticileri dökme Intel anakartlarını satın alır.

Garanti önemini en aza indirmek garip görünebilir, ancak gerçek şu ki garanti genellikle önemli bir husus olmamalıdır. Anakartlar genellikle çalışır ya da çalışmaz. Bir anakart arızalanacaksa, muhtemelen kutudan çıktığı gibi veya birkaç günlük kullanımdan sonra arızalanacaktır. Pratik anlamda, satıcının iade politikası muhtemelen üreticinin garanti politikasından daha önemli olacaktır. DOA (varışta ölü) anakartları hızlı bir şekilde değiştiren, tercihen değişimi çapraz gönderimle (cross-shipping) yapan bir satıcı arayın.

En azından, anakart dört veya daha fazla USB 2.0 portu (altı veya sekiz daha iyidir) ve bir çift ATA/100 veya daha hızlı sabit disk arayüzü sağlamalıdır. İdeal olarak, anakart en az iki Serial ATA konnektörü (dört daha iyidir) de sağlamalıdır. (Dört SATA konnektörü olan bazı anakartlar sadece bir paralel ATA arayüzü içerir, bu kabul edilebilir.) Ayrıca seri port, EPP/ECP paralel port, PS/2 klavye portu, PS/2 fare portu ve FDD arayüzüne sahip olmayı seviyoruz, ancak bu "eski" (legacy) portlar hızla kayboluyor ve yerlerini USB alıyor.

Bazı anakartlar standart veya isteğe bağlı donanım olarak gömülü ses, video ve/veya LAN adaptörleri içerir. Geçmişte, bu tür anakartlar genellikle düşük kaliteli sistemler için tasarlanmış ve ucuz ve nispeten yetersiz ses ve video bileşenleri kullanılmıştır. Ancak günümüzde birçok anakart çok yetenekli ses, video ve LAN adaptörleri içerir ve gömülü çevre birimleri olmayan benzer anakartlardan çok az daha pahalıdır veya hiç daha pahalı değildir. Böyle bir anakart satın alırsanız, daha sonra gömülü adaptörleri daha iyi bileşenlerle değiştirmek isterseniz gömülü cihazların devre dışı bırakılabildiğinden emin olun.

Entegre Gigabit Ethernet'e Karşı Dikkatli Olun

Gömülü adaptörler genellikle ana CPU'yu kullanır, bu da performansı birkaç yüzde oranında azaltabilir. Mevcut işlemcilerin hızı bunun nadiren bir sorun olduğu anlamına gelir. Ancak, işlemci performansı kritikse, az sayıda gömülü işlevi olan veya hiç olmayan bir anakart kullanmak isteyebilirsiniz.

Gömülü Gigabit Ethernet özel bir endişe kaynağıdır. Gömülü Gigabit Ethernet'li bir anakart satın alırsanız, Intel çipsetleri tarafından kullanılan İletişim Akış Mimarisi (CSA) kanalı veya bir PCIe kanalı gibi özel bir iletişim kanalı kullandığından emin olun. Bazı ucuz anakartlarda PCI veriyolu üzerinden bağlanan gömülü Gigabit Ethernet adaptörleri bulunur. Bu bir sorundur çünkü Gigabit Ethernet PCI veriyolunu doyuracak ve sistem performansını belirgin şekilde düşürecek kadar hızlıdır.

Bilgisayar Anakartları Hakkında Daha Fazla Bilgi