3D yazıcı ile telefon nasıl açılır (şaka değil)
|
2 Cevap 2 Puan |
Bambu Lab A1 Mini extruder clicking and filament feed issue |
|
2 Cevap 0 Puan |
How to fix ripped off ribbon cable connector? |
|
1 Cevap 1 Puan |
My Ender 3 Max Neo Stops Extruding Filament Mid-Print |
|
3 Cevap 0 Puan |
Why is my extruder nozzle not heating? |
Aletler
Bunlar, bu cihaz için yaygınca kullanılan bazı aletler. Her işlem için her alete ihtiyacınız yoktur.
Arka Plan
Eklemeli üretim olarak da bilinen 3D baskı, dijital dosyalardan elde edilen verilerle malzemeyi katman katman üst üste yerleştirerek üç boyutlu nesneler oluşturma sürecidir. İlk 3D yazıcı 1980'lerde icat edilmiş olsa da, teknolojinin daha erişilebilir ve popüler hale gelmesi 2010'ların başlarını bulmuştur.
3D baskının ilk öncülerinden biri, 1981 yılında "Foto-sertleşen Polimer ile Üç Boyutlu Plastik Model Üretimi için Otomatik Yöntem" başlıklı bir makale yayımlayan Japon araştırmacı Hideo Kodama'dır. Kodama makalesinde, UV ışığına maruz kaldığında katılaşan bir fotopolimer kullanarak 3D nesne oluşturma yöntemi önermiştir. Kodama'nın yöntemi, nesnenin bir dizi iki boyutlu kesitini oluşturmak için bir dilimleme süreci kullanıyor ve ardından bu kesitleri üst üste yığarak üç boyutlu bir model ortaya çıkarıyordu.
Ancak Kodama'nın çalışmaları Japonya dışında pek tanınmamış ve 3D baskının daha fazla dikkat çekmeye başlaması 1990'ların ortalarını bulmuştur. 1986'da 3D Systems'in kurucu ortağı Chuck Hull, 3D nesneler oluşturmak için benzer bir fotopolimerizasyon süreci kullanan stereolitografi adında bir süreç icat etmiştir. Bunu, nesneleri oluşturmak için farklı malzeme ve teknikler kullanan seçici lazer sinterleme ve eriyik yığma modelleme gibi başka yöntemler izlemiştir.
O zamandan bu yana 3D baskı teknolojisi gelişmeye devam etmiş; hızlı prototiplemeden tıbbi implantlara ve hatta gıdaya kadar çeşitli uygulamalar için yeni malzemeler ve yöntemler geliştirilmiştir. Teknoloji daha uygun maliyetli ve erişilebilir hale gelmiş olup, masaüstü 3D yazıcılar yüz dolar gibi düşük fiyatlara satın alınabilir durumdadır.
Günümüzde 3D baskı; havacılık, otomotiv, moda ve mimarlık gibi çeşitli sektörlerde kullanılmakta olup özel parça ve ürünlerin isteğe bağlı üretimini mümkün kılarak üretim ve tedarik zincirinde devrim yaratma potansiyeline sahiptir.
Genel
3D yazıcı, dijital bir tasarımdan yola çıkarak art arda malzeme katmanları yerleştirmek suretiyle fiziksel nesneler oluşturabilen bir makinedir. Bu makineler, nesneleri katman katman malzeme ekleyerek inşa ettikleri için eklemeli üretim makineleri olarak da bilinirler.
3D baskı için en yaygın kullanılan malzemeler ABS (akrilonitril bütadien stiren), PLA (polilaktik asit), PET-G (polietilen tereftalat glikol) ve naylon gibi çeşitli termoplastik türleridir. Her malzemenin güç, esneklik ve dayanıklılık gibi farklı nesne türleri için uygun olmasını sağlayan kendine has özellikleri vardır.
3D baskı için kullanılabilecek diğer malzemeler arasında metaller, seramikler ve hatta gıdalar bulunur! Ancak bu malzemeler özelleşmiş yazıcılar gerektirir ve günlük uygulamalarda daha az kullanılırlar.
3D bir nesne oluşturmak için öncelikle nesneyi Autodesk Inventor, FreeCAD veya PTC Creo gibi Bilgisayar Destekli Tasarım (CAD) programlarında tasarlamanız gerekir. Bu programlarda nesnenin boyutunu, şeklini ve diğer ayrıntılarını belirterek 3D modelini oluşturabilirsiniz.
Tasarım tamamlandıktan sonra, bunu 3D yazıcının anlayabileceği bir formata dönüştürmeniz gerekir. Bu işlem genellikle Cura veya PrusaSlicer gibi bir dilimleme programı kullanılarak yapılır. Dilimleme programı 3D modeli alır ve onu, her biri nihai nesnenin ince bir dilimini temsil eden binlerce katmana böler. Ardından, yazıcının nesneyi katman katman inşa etmek için kullandığı G-kodu adı verilen bir dizi talimat oluşturur.
G-kodu, yazıcının hareketlerine dair talimatları içerir; bunlar arasında ne kadar hızlı hareket edileceği, ne kadar malzemenin dışarıya verileceği ve filamentin hangi sıcaklıkta eritileceği gibi bilgiler yer alır. Ayrıca baskı yatağı sıcaklığı ve fan hızı gibi baskı sürecinin diğer yönlerini de kontrol eder.
G-kodu oluşturulduktan sonra, bu kodu genellikle bir SD kart aracılığıyla veya ağ üzerinden 3D yazıcıya aktarabilirsiniz. Yazıcı talimatları okur ve nihai nesne tamamlanana kadar eritilmiş filamenti katman katman bırakarak baskı sürecini başlatır.
