Çalışanlar

Ne zaman işe almalı? Nasıl işe almalı? Kimi işe almalı? (Ve—ne zaman işten çıkarmalı?)

Bunlar, cevapları işletmeniz için oldukça kişisel olacak, son derece önemli sorulardır. Bu soruları cevaplayacak sihirli bir formülümüz yok. Bunun yerine, çalışan işe alma konusunda bazı genel düşünceler ve uyarılar burada yer almaktadır.

Cevap basit: size daha fazla para kazandıracağını öngördüğünüzde ek yardım alın. Elbette, işe aldığınız kişiyi işletmenizin temsilcisi yapmadan önce göz önünde bulundurmanız gereken birkaç şey var:

Sizin kadar iyi olmayacaklar—hiçbir konuda. (En azından başta.) %2'lik tamir hata oranınız kötüleşecek. Çalışan, hassas bir konuşmayı kötü yönetirse müşteri hizmetleri temsilciniz zarar görebilir. En önemlisi, işinize sizin kadar emek vermeyecekler. Bu sorunların hepsi bariz, ancak yine de dikkate alınmaları gerekir.

Aldıkları ücretten daha fazlasına mal olurlar. Ödenmesi gereken vergiler (Medicare, Sosyal Güvenlik vb.), verilmesi gereken eğitimler ve genel idari giderler vardır.

Özetle, size ne kadar zaman ve paraya mal olacaklarını ve ne kadar kâr getireceklerini bilmeniz gerekir.

(Bu kısım ABD odaklıdır. Ancak birçok ülkenin çalışanlar ve sözleşmeli personel arasında benzer ayrımlara sahip olduğunu gördük.)

İşe alınan yardımı ödemenin ve raporlamanın iki temel yolu vardır: çalışan olarak (bir W-2 kullanarak) veya sözleşmeli personel olarak (bir 1099 kullanarak). Temel fark, çalışan sahibi olmanın işvereni vergi yükümlülüğü de dahil olmak üzere çeşitli sorumluluklarla karşı karşıya bırakmasıdır; sözleşmeli personel kendi vergisini öder.

"Üçüncü bir yol daha var" mı diyorsunuz? "Elden" ödeme mi? Bu yasal değil, bu yüzden bundan bahsetmeyeceğiz.

İşe alım yaparken finansal kısa yollar cazip görünebilir. Ancak her zaman yasal değillerdir.

İşe alım yapacak birinin fark edeceği ilk şey, sözleşmeli personelin gelir vergisi yükünün tamamından kendilerinin sorumlu olmasıdır; oysa çalışanların ve işverenlerin gelir vergisi yükü paylaşılır.

Bu nedenle, sözleşmeli personel yeni işveren için finansal olarak daha iyi bir karardır.

1099 kullanmanın belirli kuralları vardır ve bu kurallar temel olarak Ördek Testi'ne dayanır. Eğer işe alınan kişi bir çalışan gibi görünüyorsa, bir çalışan gibi ödeme yapılmalı ve raporlanmalıdır; değilse, sözleşmeli personel olabilirler.

İşte çalışan statüsünü gerektiren birkaç faktör:

• Belirlenmiş çalışma saatleri vardır
• İşletmenizin aletlerini veya ekipmanlarını kullanırlar
• Sözleşmeyi ihlal etmeden işten ayrılabilirler

Eğer işe alınan kişi, kendi hizmetlerinin devamlılığı için sizinle rekabet eden genel halka hizmet sunuyorsa, büyük olasılıkla sözleşmeli personel olarak işe alınabilirler.

Daha fazla bilgi için 20 faktör testini inceleyin.

Uyarı: Birden fazla 1099 personeli işe alacaksanız, bunu vergi danışmanınızla görüşün. 1099 personel alımları, vergiden kaçınmak için sıkça kullanıldığından IRS için bir uyarı işaretidir.

Bir sözleşmeli personele 600 $'dan az ödeme yaparsanız, IRS'ye 1099 formu göndermeniz gerekmez. Sözleşmeli personel masraflardan sonra 400 $'dan az kazanırsa, serbest meslek vergisini ödemesi gerekmez (yine de geliri bildirmeleri gerekir).

sözleşmeli personel vergileri hakkında daha fazla bilgi içeren iyi bir kaynak burada.

Çalışanlar genellikle maaşlarından %20-25 daha fazlasına "mal olurlar".

Ancak şirketinize kişisel ve duygusal açıdan çok daha fazla bağlanırlar. İş uğruna ellerinden gelenin fazlasını yaparlar.

Şirketinizi satarken veya emekli olurken ortaya çıkan bir başka (biraz duygusuz) husus şudur: Çalışanlar, potansiyel alıcılar tarafından genellikle bir varlık olarak görülür. Veya yorulup emekli olmaya hazır olduğunuzda, uzun süreli çalışanlarınızın, inşa etmeye yardımcı oldukları markayı devam ettirmek için bir devralma veya ortaklıkla ilgilenebileceklerini görebilirsiniz.

Bir beceri setinin bir bedeli vardır. Kişiliğin ise yoktur.

Birine iPhone bataryasını değiştirmeyi, birini müşterilere karşı sevimli ve nazik olması için "eğitmekten" daha kolay öğretebilirsiniz.

Bu ifadelerin üzerinde iyice düşünün.

Etkileyici bir özgeçmişe değil, içgüdülerinize göre işe alım yapın.

Günün sonunda, memnun bir müşteri istersiniz. Daha önce de dediğimiz gibi, kaliteli onarım önemlidir ancak onarılmış bir cihaz her zaman memnun bir müşteri anlamına gelmez.

• Deneme süresi: istihdamın ilk 90 gününün bir deneme süresi olduğunu netleştirin. Genellikle bir haftalık balayı aşaması olur, ardından işe alınan kişinin öğrenme eğrisiyle mücadele ettiği birkaç ay gelir. Kalıcı bir şekilde kalacaklarına dair herhangi bir beklentiye girmeden önce onlara 90 gün süre tanıyın.
• Aynı anda iki kişi işe alın: eğitim maliyeti/çalışan başına yarıya düşer, ikisi de birbirinin öğrenmesine yardımcı olur, birbirleriyle rekabet ederler ve onları birbirleriyle kıyaslayabilirsiniz.

Çalışanlarla ilgili gri alan fazla yoktur: ya işler yolunda gidiyordur ya da gitmiyordur. Size getirdikleri kârdan daha fazla mı maliyet çıkarıyorlar? Stres ve diğer duygusal maliyetleri de denkleme dahil edin.

Bizden küçük bir tavsiye: şefkatli olun—ancak budanmış bir ağacın sağlıklı bir ağaç olduğunu unutmayın.